KalendarzRolników.pl
Nie masz jeszcze konta?

Partnerzy portalu

Partner serwisu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Partner serwisu Województwo Podlaskie
Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
Krajowa Rada Izb Rolniczych
KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA
16 listopada 2021

Rasa rodzima - zasady certyfikacji marką

Najlepszą strategią gwarantującą trwałość użytkowania ras rodzimych, zwiększenie opłacalności hodowli i przetwórstwa produkcji, jest wypromowanie marek produktów pochodzących od konkretnych ras, które byłyby rozpoznawane na rynku i uzyskiwały wyższą cenę.

W Instytucie Zootechniki PIB w ramach realizacji projektu „Kierunki wykorzystania oraz ochrona zasobów genetycznych zwierząt w warunkach zrównoważonego rozwoju” opracowane zostało logo RASA RODZIMA (jako logo zbiorcze) oraz mutacje tego znaku dla każdej rasy rodzimej, ma być ono podstawą promocji ras rodzimych zwierząt gospodarskich i pozyskiwanych od nich surowców i produktów.

Jak uzyskać znak RASA RODZIMA?

Aby produkt mógł być sprzedawany ze znakiem RASA RODZIMA, zainteresowany hodowca/przetwórca składa wniosek o udzielenie prawa do posługiwania się logiem do Instytutu Zootechniki PIB. Pozytywne rozpatrzenie wniosku oraz kontrola
początkowa na miejscu, doprowadza do podpisania umowy przez uczestnika programu z instytucją udzielającą znaku, czyli Instytutem Zootechniki PIB. Umowa określa szereg warunków dotyczących hodowli zwierząt i przetwórstwa surowców, które uczestnik programu zobowiązuje się spełnić.

Ponadto corocznie przedkłada on informację o wielkości certyfikowanej produkcji oraz sporządza sprawozdanie dotyczące skali stosowania logo i wyników ekonomicznych na sprzedawanych produktach z surowców pochodzących od ras rodzimych.

Obowiązki posiadacza loga RASA RODZIMA

Podczas całego procesu chowu musi istnieć możliwość pełnej identyfikacji w zakresie genotypu, a także możliwość prowadzenia oceny wartości użytkowej zwierząt. W wyjątkowych sytuacjach logo może zostać przyznane dla ras nie objętych programami ochrony, jednak tylko w przypadku, gdy badana jakość produktów potwierdzają ich unikalny charakter. Przetwórco-hodowca zobowiązuje się do przestrzegania zapisów programu ochrony zasobów genetycznych danej rasy, nie przyspiesza w nienaturalny sposób jakiegokolwiek momentu z cyklu życia zwierząt oraz nie wpływa w nienaturalny sposób na ich wydajność.
Ponadto uczestnik programu zobowiązany jest do przestrzegani a określonych warunków chowu i hodowli oraz przetwórstwa w zakresie takich elementów jak:

Tradycja – czyli wykorzystywanie jedynie lokalnych ras zwierząt, tradycyjnych metod chowu, naturalnych lub niskoprzetworzonych pasz gospodarskich, a także zagwarantowanie zwierzętom swobodnego dostępu do wybiegów. Zwierzęta
chowane są w ekosystemie charakterystycznym dla ich rasy lub jak najbardziej do niego zbliżonym środowisku naturalnym. Preferowana jest unikalna, ręczna produkcja na małą skalę, w małych gospodarstwach, gdzie w miarę możliwości jak najwięcej czynności związanych ze zwierzętami powinno być wykonywane osobiście przez znany zwierzętom personel.

Dobrostan zwierząt – a więc stan zdrowia fizycznego i psychicznego, w którym zwierzęta są w pełnej harmonii ze swoim środowiskiem. Zapewnienie zwierzętom warunków niezbędnych do zabezpieczenia dobrostanu:

  • wolność od głodu i pragnienia;
  • wolność od dyskomfortu;
  • wolność od bólu, urazów, chorób;
  • wolność od strachu i stresu; zdolność do wyrażania normalnego behawioru.

Personel, czyli osoby zajmujący się w sposób bezpośredni zwierzętami muszą być w odpowiedni sposób przeszkolone i posiadać niezbędną wiedzę na temat zdrowia i potrzeb związanych z dobrostanem zwierząt, w tym w szczególności w zakresie
procedur ratowniczych, w przypadku potencjalnych sytuacji kryzysowych.

Sprzęt i urządzenia wykorzystywane przy pracy ze zwierzętami muszą być regularnie czyszczone i utrzymywane w dobrym stanie technicznym, jak też wykonane z materiałów nieszkodliwych dla zwierząt

Ochrona przyrody i krajobrazu – w tym przypadku hodowca zobowiązuje się do pielęgnacji wykorzystywanych podczas chowu zwierząt zasobów przyrody. Zapewnia dostęp zwierzętom do naturalnych terenów i wybiegu. W przypadku zwierząt stadnych, wypas jest on prowadzony w sposób ekstensywny na dużej powierzchni, nie wpływający na degradację środowiska.

Przetwórstwo - tu stosuje się wyłacznie tradycyjne metody przetwórstwa. Jakość surowców musi zostać zatwierdzona przez inspekcję weterynaryjną. Gotowe produkty muszą charakteryzować się odpowiednim smakiem, barwą i zapachem charakterystycznym dla danego produktu.Jest zrozumiałe, że podczas procesu przetwórstwa, musi zostać zagwarantowana pełna higiena, stosowanie w tym procesie wyłącznie naturalnych substancji konserwujących.

Przechowywanie i magazynowanie – tu także konieczna jest ciągła kontrola pod kątem szczelności opakowań oraz warunków składowania i przechowywania.

Kiedy można stosować znak RASA RODZIMA?

Uczestnik Programu ma prawo do posługiwania się znakiem Rasa Rodzima w przypadku:
• oznaczania pomieszczeń hodowlanych, siedziby stada, zakładu przetwórczego, punktów sprzedaży, samochodów dostawczych
• oznaczania pastwisk, stanowisk dla zwierząt
• oznaczania opakowań zbiorczych i opakowań jednostkowych z produktami spożywczymi stworzonymi „na rasach rodzimych”
• umieszczania znaku na dokumentach w relacjach z kontrahentami
• we własnych materiałach informacyjno-promocyjnych, w mediach elektronicznych i drukowanych (katalogi, ulotki, strony
internetowe).

Promując produkty ras rodzimych, podkreślamy znaczenie polskich ras rodzimych, ich wartość historyczną, społeczno-kulturową, rolę jaką odgrywają w odbudowie środowiska i krajobrazu oraz nieoceniony potencjał, jaki stanowi ich zasób genetyczny.

 

  Magdalena Nieszporek, Śląski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
drukuj  
REKLAMA
Redakcja

Wydawca

WDR
ul. Modra 23
87-807 Włocławek
www.wydawnictwodr.pl

 
Tu nas znajdziesz
Napisz do nas

pozycje oznaczone * muszą być wypełnione