KalendarzRolników.pl
PARTNERZY PORTALU
  • Partner serwisu KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA
  • województwo łódzkie
  • Partner serwisu Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
  • Partner serwisu Województwo Podlaskie
  • Partner serwisu Krajowa Rada Izb Rolniczych
  • Partner serwisu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
  • Narodowy Instytut Wolności

WYSZUKIWARKA

Legalizacja studni

Opublikowano 26.05.2022 r.
przez Redakcja KalendarzRolnikow.pl
Jak wygląda legalizacja studni? Odpowiedź w artykule! 

legalizacja studni

Legalizacja studni

Zgodnie z art. 16 pkt 65 lit. d ustawy z 20 lipca2017 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r., poz. 2268, z późn. zm.), zwanej PW, do urządzeń
wodnych zalicza się, m.in. studnie. W myśl art. 190 ust. 1 PW, jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może wystąpić o jego legalizację. Należy wskazać, że legalizacja urządzenia wodnego może nastąpić wyłącznie w przypadku, jeżeli jego lokalizacja nie narusza ustaleń:
1) planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza
2) planu zarządzania ryzykiem powodziowym
3) planu przeciwdziałania skutkom suszy
4) programu ochrony wód morskich
5) krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych
6) miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy albo decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także wymagań dotyczących ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków wynikających z przepisów odrębnych.

Zgodnie z art. 190 ust. 1 i 2 PW, w związku z art. 17 ust. 1 pkt 1, legalizacja urządzenia wodnoprawnego następuje na wniosek odpowiednio właściciela, posiadacza samoistnego albo użytkownika wieczystego tego urządzenia, do którego załącza się odpowiednie dokumenty (art. 407 ust. 2 oraz w art. 422 PW). Wniosek o zalegalizowanie składa się do właściwego miejscowo dyrektora zarządu zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, co wynika z art. 240 ust. 4 pkt. 1 lit. a PW.

Organ administracji sprawdza kompletność złożonego dokumentu i załączników oraz w przypadku braków lub nieprawidłowości wzywa do ich usunięcia. Przy wydawaniu decyzji jednocześnie ustala obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej, której jednostkowa stawka wynosi 4.426,80 zł. Uiszcza się ją w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o legalizacji urządzenia wodnego, stała się ostateczna, na rachunek bankowy wskazany w tej decyzji.

W przypadku, gdy studnia stanowi obiekt służący do ujmowania wód podziemnych, pobór wód z niej należy zakwalifikować do poboru wód podziemnych.

Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 1 PW, pobór wód podziemnych lub powierzchniowych podlega opłacie za usługi wodne. Składa się ona z dwóch składników: opłaty stałej oraz zmiennej. Pobór wód do celów rolniczych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw zwolniony jest z opłaty stałej, co wprost wynika z przepisu art. 270 ust. 2 PW. Opłatę zmienną ponosi się za rzeczywistą ilość pobranych wód powierzchniowych lub podziemnych i stanowi ją iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód w danym kwartale, wyrażonej w m3. Jednostkowe stawki opłat za usługi wodne
określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne. Z § 5 ust. 1 pkt 39 tego rozporządzenia wynika, że jednostkowa stawka opłaty, która jest niezbędna do ustalenia wysokości opłaty zmiennej została określona w odniesieniu do przypadku poboru wód podziemnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw za pomocą urządzeń pompowych.

Prawo wodne art. 190 ust. 1. mówi: Jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może wystąpić z wnioskiem o jego legalizację. Trzeba zwrócić uwagę na to, że przepis brzmi: może, a nie musi, czyli nie jest to ustawowy obowiązek. Brak jest podstaw prawnych, aby organ wymuszał, w trybie zarządzenia pokontrolnego, konieczność wdrożenia procedury legalizacyjnej zrealizowanych urządzeń wodnych. Nie ma on też podstaw, aby w drodze zarządzenia pokontrolnego nakazywać likwidację urządzeń wodnych, skoro formą prawną orzeczenia o tej likwidacji jest, określona w art. 190 ust. 13 PW, forma decyzji administracyjnej.

Jakie urządzenia podlegają legalizacji

Prawo wodne stanowi, że legalizacji podlega tylko to urządzenie wodne, które wykonano bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia. Obecnie nie wymaga tego :
‒ wykonanie urządzeń wodnych do poboru wód podziemnych na potrzeby zwykłego korzystania z wód z ujęć o głębokości do 30 m

‒ pobór wód powierzchniowych lub wód podziemnych w ilości średniorocznie nieprzekraczającej 5 m3 na dobę oraz wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi w ilości nieprzekraczającej łącznie 5 m3 na dobę, na potrzeby zwykłego korzystania z wód (art. 395 prawa wodnego).

Zwykłe korzystanie z wód oznacza wykorzystanie do zaspokojenia potrzeb własnego gospodarstwa domowego oraz gospodarstwa rolnego. Obejmuje pobór wód podziemnych lub powierzchniowych w ilości średniorocznie nieprzekraczającej 5 m3 na dobę oraz wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi w ilości nieprzekraczającej łącznie 5 m3 na dobę.

W związku z tym legalizacji będzie podlegać studnia o głębokości większej niż 30 m lub taka, z której czerpie się więcej niż 5 m3 wody na dobę w skali roku. Inwestycje w nawadnianie z roku na rok stają się coraz ważniejsze. Przeciwdziałanie skutkom suszy leży w interesie całego społeczeństwa – od rolnika, poprzez instytucje rządowe, do finalnego konsumenta. Konsekwencje niedoboru wody sprawiają, że rośnie ryzyko wystąpienia pożarów, spada poziom wód gruntowych, rolnicy odnotowują straty w plonach, a to z kolei powoduje wzrost cen żywności. W Polsce niemal 40% obszarów rolnych i leśnych jest zagrożonych wystąpieniem tej klęski. Susza nie jest zjawiskiem nowym, jednak w ostatnich latach borykamy się z nią praktycznie co roku. Jeszcze niedawno występowała co kilka lat, a teraz stała się chlebem powszednim.

Coraz większy nacisk kładzie się na ochronę środowiska, w tym, m.in. wód gruntowych. Dzięki dotacjom z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ramach PROW 2014–2020 rośnie liczba rolników, którzy decydują się na inwestycje w nawadnianie, żeby chronić swoje plony przed skutkami suszy.

Modernizacja gospodarstw rolnych w obszarze nawadniania

W obszarze nawadniania można otrzymać nawet 100 tys. zł w formie refundacji inwestycji. Standardowo jest to 50% poniesionych kosztów, natomiast w przypadku, gdy o pomoc ubiega się młody rolnik – 60%.

Pomoc przyznawana jest:
• gospodarstwom poniżej 300 ha
• niezależnie od wielkości ekonomicznej gospodarstwa
• niezależnie od wieku rolnika.

Warty uwagi jest też fakt, że o przyznanie dotacji na nawadnianie mogą starać się także rolnicy, którzy wykorzystali już przysługujący limit pomocy w ramach Modernizacji Gospodarstw Rolnych w obszarach a-d. Na nawadnianie przewidziany jest odrębny limit w wysokości 100 tys. zł na jedno gospodarstwo rolne.

Przyznanie pomocy uzależnione jest od ilości uzyskanych punktów. W dofinansowaniu na nawadnianie wystarczą 4 punkty, aby ubiegać się o pomoc. Agencja nalicza je, m.in. za:

1) wysokość współczynnika potencjalnej oszczędności wody:
• jeśli inwestycja polega na ulepszeniu istniejącej instalacji nawadniającej – max. 10 punktów
• jeśli inwestycja doprowadzi do powiększenia nawadnianego terenu – max. 8 punktów
2) realizację operacji na terenie gminy, na której w latach 2007–2018 wystąpiła susza dla upraw ziemniaków, chmielu, warzyw gruntowych, krzewów owocowych, drzew owocowych, truskawek lub roślin strączkowych – max. 15 punktów
3) realizację przez rolnika zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych – max. 2 punkty.

Dotacje na nawadnianie 2022

Zazwyczaj dotacje dla rolników na Modernizację opierały się na wykazaniu wzrostu GVA, czyli wartości dodanej brutto. W przypadku dofinansowania na nawadnianie podstawowym wskaźnikiem jest wskaźnik potencjalnej oszczędności wody. Będzie on podlegać ocenie już na etapie weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy, a minimalny próg, który trzeba osiągnąć to 10%. Tu należy zaznaczyć, że powyższe nie dotyczy
nowych inwestycji w nawadnianie.

W tym obszarze można otrzymać 100 tys. zł dofinansowania dla rolników na:

  • wykonanie nowego nawodnienia
  • ulepszenie istniejącej instalacji nawadniającej
  • ulepszenie instalacji nawadniającej wraz z powiększeniem nawadnianego obszaru.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa określa, na co można przeznaczyć pieniądze, by skorzystać z dotacji na nawadnianie w gospodarstwie rolnym. Minimalna wysokość kosztów kwalifikowanych to 15 tys. zł, a wydatki można ponosić, m.in. na:
1) wykonanie ujęć wody na potrzeby nawadniania w gospodarstwie, np. studni lub zbiorników
2) zakup nowych maszyn i urządzeń do poboru, magazynowania, uzdatniania, odzyskiwania wody
3) nowe instalacje do rozprowadzania wody, np. deszczownie
4) nowe systemy nawadniające i systemy do sterowania nawadnianiem
5) budowę, zakup i instalację elementów infrastruktury niezbędnych do nawadniania w gospodarstwie, w tym urządzeń do pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych
6) zakup sprzętu komputerowego i oprogramowania na potrzeby nawadniania
7) opłaty za patenty i licencje.

 
Mariola Hernas
Artykuł opracowany we współpracy z Łódzkim Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego w Bratoszewicach 
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
POWIĄZANE TEMATY:legalizacja studnistudnia
kontakt1.jpg Redakcja KalendarzRolnikow.pl
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
Komitet do spraw pożytku publicznego
NIW
Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030
PROO