KalendarzRolników.pl
PARTNERZY PORTALU
  • Narodowy Instytut Wolności
  • Partner serwisu Krajowa Rada Izb Rolniczych
  • ODR Bratoszewice
  • Partner serwisu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
  • Partner serwisu Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie

WYSZUKIWARKA

Święto Ofiarowania Pańskiego - w pamiętnikach Egerii

Opublikowano 31.01.2024 r.
przez Lidia Lasota
Święto Ofiarowania Pańskiego do liturgii wprowadził w VI wieku, papież Sergiusz I, a na jego obchody ustanowił 2 dzień lutego. Żydowski zwyczaj nakazywał, żeby w ósmym dniu życia obrzezać chłopca i nadać mu imię. Na pewno tak było w przypadku małego Jezusa. Święto w IV wieku opisała po łacinie w swoim „Dzienniku” pątniczka Egeria z Hiszpanii.

Święto „Ofiarowania Pańskiego” było znane i uroczyście obchodzone w Jerozolimie już w IV wieku. Pątniczka hiszpańska Egeria, która wtedy odwiedzała miejsca święte w Palestynie,  pozostawiła opis swojej podróży. Tekst pamiętnika odnaleziono przypadkiem w XIX wieku. Egeria w  w swoim słynnym „Dzienniczku”,  tak opisywała święto Ofiarowania Pańskiego: „Czterdziesty dzień po Epifanii (czyli po Trzech Królach) obchodzony jest tutaj niezmiernie uroczyście. Tego bowiem dnia procesja udaje się na Anastasis i wszyscy w niej biorą udział. Wszystko odbywa się jak zwykle z największą radością, jak na Wielkanoc. Wszyscy kapłani i biskup głoszą kazania o tych słowach Ewangelii, jak to czterdziestego dnia Józef i Maryja zanieśli Pana do świątyni, jak Go ujrzał Symeon i Anna prorokini (...); o tym, co powiedzieli, ujrzawszy Pana, o samym ofiarowaniu dokonanym przez rodziców. Następnie, gdy wszystko odbędzie się jak zwykle, odprawia się Mszę św. i na tym kończy się nabożeństwo”

W roku 1884 w bibliotece w miejscowości Arezzo, w Toskanii, we Włoszech odnaleziono  pewien niezwykły pamiętnik, pochodzący z IV wieku naszej ery. I niezwykły nie tylko ze względu na wczesne pochodzenie, ale i na autora a właściwie autorkę. Była nią niejaka Egeria - pątniczka, która w latach 381-384 odwiedziła Ziemię Świętą i opisała swoją podróż. Najprawdopodobniej pochodziła z Półwyspu Iberyjskiego i była osobą zamożną, być może była krewną panującego wtedy cesarza Teodozjusza Wielkiego. Pisała po łacinie i doskonale znała Biblię oraz apokryfy. Pamiętnik Egerii okazał się kopalnią wiedzy dla badaczy zajmujących się historią liturgii, dla archeologów i językoznawców. W pierwszej części Egeria opisywała szczegółowo swoje podróże, a w drugiej nabożeństwa  i uroczystości odbywające się w Jerozolimie, w których uczestniczyła. Okazuje się, że już wtedy w IV wieku znane było i świętowane  Ofiarowanie Pańskie. 
Egeria opisuje je tak: 

„Czterdziesty dzień po Epifanii obchodzony jest tutaj niezmiernie uroczyście. Tego bowiem dnia procesja udaje się na Anastasis i wszyscy w niej biorą udział. Wszystko odbywa się jak zwykle z największą radością, jak na Wielkanoc. Wszyscy kapłani i biskup głoszą kazania o tych słowach Ewangelii, jak to czterdziestego dnia Józef i Maryja zanieśli Pana do świątyni, jak Go ujrzał Symeon i Anna prorokini (...); o tym, co powiedzieli, ujrzawszy Pana, o samym ofiarowaniu dokonanym przez rodziców. Następnie, gdy wszystko odbędzie się jak zwykle, odprawia się Tajemnicę (Mszę św.) i na tym kończy się nabożeństwo”. 

Głównym symbolem tego święta, który przewija się we wszystkich tekstach i śpiewach liturgicznych - jest światło.  Procesja z zapalonymi świecami była znana w Rzymie już w V wieku. Od X wieku upowszechnił się obrzęd święcenia świec, których płomień symbolizuje Jezusa. W czasie Ofiarowania starzec Symeon wziął na ręce Jezusa i wypowiedział prorocze słowa: „Światłość na oświecenie pogan". Ale wypowiedział on również słowa: „Oto Ten stanął na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, a także jako znak wywołujący sprzeciw, aby na jaw wyszły ukryte myśli wielu serc. A twoją duszę przeszyje miecz". Proroctwo to jest rozumiane jako zapowiedź Męki Chrystusa. Dziecko spotka sprzeciw i prześladowania. W Jego los włączona jest matka. Nauczanie Pana Jezusa doprowadzi wielu do upadku, a wszystkich zmusi do życiowego wyboru. Opór przywódców Izraela, wobec mesjańskiej działalności Chrystusa, boleśnie dotykał Maryję, a szczytem Jej cierpienia było ukrzyżowanie Syna.


 

  Lidia Lasota
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
Komitet do spraw pożytku publicznego
NIW
Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030
PROO