KalendarzRolników.pl
PARTNERZY PORTALU
  • Partner serwisu Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
  • Narodowy Instytut Wolności
  • Partner serwisu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
  • ODR Bratoszewice
  • Partner serwisu Krajowa Rada Izb Rolniczych

WYSZUKIWARKA

Katyń - rozkaz nr 00350

Opublikowano 16.04.2024 r.
przez Lidia Lasota
Na mocy rozkazu nr 00350 NKWD wyselekcjonowało spośród wszystkich polskich jeńców, a było ich ponad 250 tysięcy, grupę liczącą około 25 tysięcy Polaków, uznaną za  najbardziej niebezpieczną dla komunizmu. Ale ich tragiczna historia trwała od 10 lutego 1940 r., gdy rozpoczęły się wywózki Polaków na Sybir, do Kazachstanu i w inne rejony Związku Sowieckiego. Była to gehenna miliona polskich obywateli, wywożonych z Kresów w otchłanie Rosji Sowieckiej, a symbolem tej bolesnej martyrologii jest Katyń.

5 marca 1940 roku Biuro Polityczne zaaprobowało wniosek Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSSR, szefa NKWD Ławrientija Berii o rozstrzelaniu oficerów Wojska Polskiego i funkcjonariuszy Policji Państwowej więzionych w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz polskich więźniów przetrzymywanych na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczpospolitej Polskiej. Beria pisał między innymi:

 „W obozach dla jeńców wojennych NKWD ZSRS i w więzieniach zachodnich obwodów Ukrainy i Białorusi w chwili obecnej znajduje się duża liczba byłych oficerów armii polskiej, byłych pracowników policji polskiej i organów wywiadu, członków nacjonalistycznych, kontrrewolucyjnych partii, członków ujawnionych kontrrewolucyjnych organizacji powstańczych, uciekinierów i innych. Wszyscy są zatwardziałymi wrogami władzy sowieckiej, pełnymi nienawiści do ustroju sowieckiego”. W dalszej części pisma Beria przekonywał, że jeńcy wojenni, oficerowie i policjanci przetrzymywani w obozach: „usiłują kontynuować działalność kontrrewolucyjną, prowadzą agitację antysowiecką”.

Zapewniał, że wszyscy czekają na wyjście na wolność, „aby móc aktywnie włączyć się do walki przeciw władzy sowieckiej” i wyjaśniał, że we wszystkich wykrytych przez NKWD „kontrrewolucyjnych organizacjach powstańczych” rolę przywódców odgrywali oficerowie polskiej armii, byli policjanci i żandarmi. Oceniał, że wszyscy polscy jeńcy wojenni przetrzymywani w obozach oraz Polacy znajdujący się w więzieniach „są zatwardziałymi, nierokującymi poprawy wrogami władzy sowieckiej”, Beria wnioskował, aby sprawy ok. 15 tysięcy jeńców i 11 tysięcy więźniów rozpatrywać w trybie specjalnym: „z zastosowaniem wobec nich najwyższego wymiaru kary - rozstrzelania”, bez wzywania skazanych, bez przedstawiania zarzutów, bez decyzji o zakończeniu śledztwa i bez sporządzenia aktu oskarżenia.

Kim był Ławrientij Beria? Najbliższym współpracownikiem Stalina. Jego poprzednikom na stanowisku szefa NKWD udało się wytrzymać zaledwie 2 lata, potem byli uśmiercani przez Stalina. Ławrientijowi Berii, który był okrutny sadystą,  uwielbiającym osobiście torturować więźniów, miłośnikiem trucizn i psychopatycznym gwałcicielem udało się to przez 15 lat. 

Przychylność Stalina – Gruzin Beria zdobył, zlecając napisanie historii ruchu bolszewickiego na Kaukazie rektorowi uniwersytetu z Tbilisi. Gdy dzieło było ukończone, Beria dokonał odpowiednich poprawek, uwypuklających decydującą rolę Stalina w zwycięstwie rewolucji, po czym rozstrzelał autora opracowania i wydał książkę pod własnym nazwiskiem. Co ciekawe Beria osobiście uczestniczył w badaniu materiałów archiwalnych i przesłuchiwał świadków. Wszystko po to, aby lepiej zrozumieć Stalina. Drugi powód zainteresowania Berii biografią wielkiego wodza był bardzo prozaiczny. Nadarzyła się po prostu  wyjątkowa okazja skompletowania kompromitujących faktów i dokumentów z młodości dyktatora, które mogły się później przydać. 

To Beria on organizował deportacje narodów Kaukazu czy Tatarów Krymskich. Odpowiadał z rozkazu Stalina za radziecki program jądrowy uwieńczony w 1949 r. eksplozją bomby jądrowej, a 4 lata później - wodorowej. Po śmierci Stalina był uważany za najpoważniejszego kandydata na jego następcę. Jednak walkę o władzę wygrał z nim Nikita Chruszczow, który doprowadził do oskarżenia Berii o zdradę i rozstrzelanie w 1953 r.  

Rozkazu nr 00350 był to polityczny wniosek o rozstrzelanie wielotysięcznej grupy polskich funkcjonariuszy państwowych, co stało się podstawą zbrodni katyńskiej. Choć domniemywa się, że Beria raczej wykonywał dyrektywy Stalina niż działał z własnej inicjatywy. 22 marca 1940 roku Beria wydał tajny rozkaz nr 00350 „O rozładowaniu więzień NKWD ”. 

3 kwietnia 1940 r. NKWD rozpoczęło likwidację obozu w Kozielsku, a 2 dni później obozów w Starobielsku i Ostaszkowie. Z Kozielska 4404 jeńców przewożono do Katynia i zamordowano strzałami w tył głowy. 3896 jeńców ze Starobielska zabito w pomieszczeniach NKWD w Charkowie, a ich ciała pogrzebano na przedmieściach miasta w Piatichatkach. 6287 jeńców z Ostaszkowa zabito w gmachu NKWD w Kalininie (obecnie to jest miasteczko Twer), a pogrzebano w dołach śmierci w miejscowości Miednoje.

Na mocy decyzji z 5 marca 1940 r. NKWD wymordowało także 7305 obywateli polskich przebywających w różnych więzieniach na terenach włączonych do Związku Sowieckiego.

POWIĄZANE TEMATY:katyńzbrodnia katyńska
  Lidia Lasota
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
Komitet do spraw pożytku publicznego
NIW
Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030
PROO