Miedziak sosnowiec jako pasażer na gapę

Wzmożony ruch turystyczny oraz międzynarodowy transport towarów sprzyja czasem nieświadomemu rozprzestrzenianiu się nowych gatunków na tereny, na których do tej pory one nie występowały, a dla których mogą stanowić duże zagrożenie. Owady takie – nietypowe dla naszej szerokości geograficznej, w związku z zachodzącymi zmianami klimatu, mogą znaleźć w naszym kraju dobre warunki do rozwoju i okazać się problemem dla rodzimych gatunków fauny i flory. Często znajdują się one na listach organizmów kwarantannowych w poszczególnych krajach, a poszukiwaniem ich w celu ograniczenia możliwości ich rozprzestrzeniania zajmują się właśnie inspektorzy Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

- Ciekawą obserwację przeprowadzili ostatnio inspektorzy z Oddziału WIORIN w Środzie Wielkopolskiej podczas podróży do gospodarstwa, w którym miała być przeprowadzona kontrola z zakresu stosowania środków ochrony roślin. Po dotarciu na miejsce okazało się, że w samochodzie pojawił się niespodziewany pasażer na gapę - owad, który odlatując wydawał odgłosy prawie jak helikopter Chinook - poinformowała Beata Szymańska z WIORiN w Poznaniu. - Po szybkiej analizie okazało się, że pasażerem na gapę był Miedziak sosnowiec – na szczęście nie kwarantannowy – choć bardzo rzadko spotykany w Polsce chrząszcz należący do rodziny bogatkowatych i podrodziny  Chrysochroinae.  W Polsce to największy (2,9 – 3,9 cm) przedstawiciel chrząszczy z tej rodziny.

Miedziak sosnowiec (Chalcophora mariana) jest gatunkiem ciepłolubnym. Nie jest uznawany za szkodnika. W czasie ciepłych i słonecznych dni są ruchliwe i płochliwe, w chłodniejsze dni można je chwytać ręką. Dobrze się maskuje zasiadając na leżących pniach sosen. 

- Dorosłe osobniki pojawiają się w maju i przeżywają do lipca. Zamieszkuje rosnące na piaszczystych glebach ciepłe bory sosnowe, zręby i prześwietlone drzewostany. Larwy tego gatunku swój rozwój przechodzą w martwym drewnie sosen, pod korą. Drażą szerokie, płaskie chodniki w twardym drewnie, wgryzając się głęboko w grubsze korzenie poniżej poziomy ziemi - dodaje pani Beata. -  Rozwój larw trwa kilka lat, a przepoczwarczenie następuje w leżącej tuż pod ziemią komorze poczwarkowej. Miedziak uważany jest za drewnojada.
Pani Beata wraz z innymi inspektorami zachęca by bacznie obserwować przyrodę wokół nas i samodzielnie przekonać się ile kryje się w niej niespodzianek.

Zdjęcia: Beata Szymańska, WIORiN Poznań  Środa Wielkopolska
źródło: piorin.gov.pl