Słodyszkowi chłód niestraszny!

Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy w Poznaniu przypomniał, że owady są zmiennocieplne, a ich aktywność wyraźnie wzrasta wraz ze wzrostem temperatury w ciągu dnia. Chłodne noce oraz poranne przymrozki mogą natomiast zaburzać zarówno monitoring, jak i właściwą ocenę zagrożenia na plantacjach. 

- Słodyszek rzepakowy w bieżącym sezonie masowo pojawił się na plantacjach rzepaku, pomimo warunków pogodowych uznawanych za niesprzyjające jego aktywności. Zgodnie z danymi z literatury optymalne warunki dla masowych nalotów tego szkodnika to temperatury dzienne powyżej 15°C oraz ciepłe noce. Tymczasem obserwacje polowe wskazują, że słodyszek potrafi być bardzo aktywny także przy niższych temperaturach - poinformowali eksperci od ochrony roślin.

Chrząszcze zimują w ściółce, na miedzach, w rowach oraz na skrajach lasów. Gdy temperatura gleby osiąga około 10°C, opuszczają miejsca zimowego spoczynku i przemieszczają się na rośliny o żółtych kwiatach, takie jak jaskier czy mniszek lekarski. 

- W obecnych warunkach dostępność kwitnących roślin jest jednak ograniczona, co może sprzyjać intensywniejszej ekspansji słodyszka na plantacje rzepaku w poszukiwaniu łatwo dostępnego i masowego źródła pokarmu - dodają specjaliści z IOR.

Co zatem robić?

- Do obserwacji dynamiki nalotów słodyszka rzepakowego powszechnie stosuje się żółte naczynia ustawiane na polach. Kluczowa jest jednak także bezpośrednia ocena sytuacji na plantacji, zwłaszcza w pasach brzegowych, gdzie naloty zwykle są najintensywniejsze - doradzają eksperci z IOR.

Zwalczanie słodyszka powinno być prowadzone w okresie szczytowego nalotu, po przekroczeniu progu ekonomicznej szkodliwości. Odpowiednio dobrany moment wykonania zabiegu chemicznego decyduje o jego skuteczności. Jak podkreślono, w warunkach zmiennej pogody szczególnego znaczenia nabiera systematyczny monitoring plantacji i elastyczne podejście do terminu ochrony. 

Jednak zwalczanie słodyszka rzepakowego w Polsce jest mocno utrudnione na skutek wykształconej odporności szkodnika na niektóre substancje czynne insektycydów, zwłaszcza z grupy pyretroidów.