Wypas balotowy – bale grazing

Podczas tego systemu wypasu nie ma potrzeby przywożenia na pastwisko paśników. Według rolników wypasających zwierzęta tą metodą, stado zostawia około 10% z każdej beli, co korzystnie wpływa na odżywienie gleby. Przykładem może być farma „Lubuskie Angusowo”, na której bele układa się w odległości 5 m między sobą, aby zapewnić korytarz do przejścia, co też wpływa na równomierną dystrybucję resztek i odchodów na pastwisku.

Naszym celem powinno być przechwycenie tej darmowej energii i przetworzenie jej na przyswajalne przez ludzi białka, tłuszcze i węglowodany. Natura jest w ciągłym obiegu, dlatego też ważne jest, żeby ruch się odbywał. Poprzez systematyczne poruszanie się zwierząt na łące, przepędzanie ich z kwatery na kwaterę następuje użyźnianie gleby. Uruchamia się biomasa, system korzeniowy pozwala na głęboką penetrację profilu glebowego przez rośliny. Wykorzystywane są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mikroskładniki. Na powierzchni powstaje – bogaty odżywczo – „bar sałatkowy”. Podczas wypasu balotowego stosuje się kwatery. Oznacza to podział pastwiska na mniejsze kwatery, w których należy tak gospodarować zasobami, aby bytujące tam stado miało zapewnioną odpowiednią ilości paszy na dany okres. Kwatery wytyczane są przy użyciu pastucha elektrycznego.

Taki system utrzymania niesie za sobą wiele korzyści:

• - odizolowania od stada, dzięki czemu zwierzęta się nie stresują.
• Młodsze osobniki, dzięki poruszaniu się na większej przestrzeni poprawiają swoją kondycję, funkcjonalność mięśni, płuc i całego układu krążenia. Według niektórych gospodarstw stosujących wypas kwaterowy przeżywalność cielaków sięga nawet 100%. 
• Przy wypasie kwaterowym istnieje możliwość obniżenia ryzyka infekcji pasożytniczej w układzie pokarmowym. W tym celu zapewnienia się zwierzętom odstęp 45 dni przed ponownym wejściem na ten sam teren.
• Na prowadzonym w taki sposób obszarze pastwiskowym nie występują niedojady, co sprawia, że koszenie jest zbędne.
• Wśród zwierząt pojawia się wyjadanie konkurencyjne, co oznacza, że zwierzęta chcą jak najszybciej zjeść, a to z kolei przekłada się na mniejszą selektywność.
• Zwierzęta pobierają trawy, zioła i chwasty, co w konsekwencji ma wpływ na wyższą zdrowotność stada.
• Kwaterowe utrzymanie bydła zapobiega nadmiernemu zgryzaniu roślin (rośliny nie są zjadane z korzeniami, co wpływa na szybszą odbudowę, lepsze ukorzenienie oraz większą produkcję biomasy).
• Poprawia się zdrowotność gleby poprzez zwiększoną wchłanialność wód deszczowych, następuje ograniczenie erozji wodnej i wietrznej, a stosowanie nawozów naturalnych zamiast sztucznych oraz migracje zwierząt powodują spulchnienie gleby i regenerowanie jej struktury.

W branży rolniczej coraz częściej można usłyszeć o rolnictwie regeneratywnym. W skrócie – jest to produkcja wysokiej jakości żywności przy jednoczesnej odbudowie i polepszeniu kondycji gleby. Jeśli chcemy postępować w zgodzie z naturą, to musimy zacząć ją obserwować i stosować się według następującego łańcucha zdarzeń:

My odżywiamy glebę  gleba odżywia rośliny rośliny odżywiają zwierzęta  zwierzęta odżywiają nas  my odżywiamy glebę.
Cały ten naturalny cykl odbywa się w otoczeniu energii słonecznej. Rolnictwo regeneratywne, o którym mówi się coraz częściej jest przyszłością kolejnych pokoleń. Jest to holistyczne podejście do zarządzania gruntami. Obecnie stosuje się wielorakie metody w celu zwiększenia produktywności i różnorodności biologicznej. Dąży się do gospodarowania w cyklu zamkniętym. Nieodzowną częścią tradycyjnego rolnictwa jest – niestety – degradacja gleby. Ratunkiem dla uprawianej ziemi jest regeneratywne rolnictwo, które opiera się na harmonii z naturą, dzięki czemu wpływ człowieka na ekosystemy się minimalizuje. 

Rolnictwo regeneratywne to nie tylko innowacja, to również filozofia, która może odmienić nasze życie. Warto zastanowić się nad tym, jakie wybory podejmujemy jako konsumenci. Popierając rolników praktykujących rolnictwo regeneratywne wspieramy pozytywne zmiany mające wpływ na nasze zdrowie i całą planetę.