Wood Wide Web, czyli roślinny internet

Oficjalnie termin „Wood Wide Web” opisuje samoorganizującą się sieć grzybni mikoryzowej, która łączy korzenie drzew i roślin leśnych, umożliwiając wymianę wody, składników odżywczych i sygnałów chemicznych między osobnikami. W skrócie wygląda to tak, ze grzyby mikoryzowe tworzą włókna wokół lub wewnątrz korzeni. Tworzą one sieć łączącą wiele roślin.

Przez strzępki przepływają węglowodany od drzew-producentów (np. dorosłych sosen) do młodych siewek oraz minerały od grzybów do roślin. Sieć pozwala na przesyłanie sygnałów ostrzegawczych na przykład przy ataku szkodników i może wspierać odporność roślin.

Choć wydawać się to może nieprawdopodobne, to jednak badania prof. Suzanne Simard z uniwersytetu w British Columbia pokazały, że drzewa „rozpoznają” swoich krewnych i kierują więcej węglowodanów do swoich potomków i blisko spokrewnionych drzew. „Drzewa matki”: duże, stare drzewa często pełnią rolę centrów sieci, wysyłając zasoby do młodszych roślin. 

Sieć WWW łączy różne gatunki — nie tylko drzewa tego samego gatunku. Niektóre pasożytnicze grzyby i rośliny takie jak jemioła mogą wykorzystywać te sieci do własnych korzyści. Suzanne Simard wykazała, że sieć może działać na bardzo dużą skalę — badania wykryły skomunikowane obszary obejmujące całe fragmenty lasów.

Warto tu dodać, ze grzyby są z nami od zawsze: mikoryza istniała setki milionów lat - ewoluowała z roślinami naczyniowymi od ich początków na lądzie.

Nie wiemy jeszcze, czy wszystkie rośliny na całych kontynentach, a może i na całym świecie są ze sobą połączone. Badania profesor Simard pokazują jednak, że nie wiemy jeszcze o bardzo wielu sprawach w otaczającym nas świecie, który z każdym nowym odkryciem staje się jeszcze bardziej interesujący.