KalendarzRolników.pl
Nie masz jeszcze konta?

Partnerzy portalu

Partner serwisu Województwo Podlaskie
Partner serwisu Anwil Grupa Orlen
Partner serwisu Polski Cukier
Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
Krajowa Rada Izb Rolniczych
KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA
18 lutego 2020

Hipoterapia – dla kogo przeznaczona jest terapia z koniem?

Hipoterapia wskazana jest przy wielu chorobach i dolegliwościach. Mogą z powodzeniem korzystać z niej zarówno dzieci, jak i dorośli. To terapia dla osób cierpiących na zaburzenia fizyczne, psychiczne, ale także emocjonalne czy społeczne. Sprawdź, dla kogo hipoterapia będzie dobrym rozwiązaniem?

Wskazania do hipoterapii

 
Wśród wskazań do hipoterapii wymienia się:
  • Mózgowe Porażenie Dziecięce
  • Choroby mięśni
  • Autyzm, Asperger
  • Zaburzenia integracji sensorycznej
  • Zaburzenia psychiczne
  • Wady postawy
  • Zaburzenia równowagi
  • Skoliozy do 20 st.
  • Stany po amputacjach
  • Zespoły genetyczne jak Zespół Downa
  • Opóźnienie psychoruchowe
  • Stwardnienie rozsiane
  • Uzależnienia
  • Patologie społeczne

Hipoterapia a autyzm

Coraz częściej wśród pacjentów zgłaszających się na hipoterapię są osoby z autyzmem. Jako terapeuta wyobrażam sobie, że dla dziecka autystycznego, które ma pierwszy raz kontakt z koniem, zwierzę to może być czymś ciekawym, intrygującym, ale także przerażającym, ogromnym, budzącym lęk. Dziecko, które pierwszy raz przychodzi na hipoterapię nagle wchodzi w inny, nieznany do tej pory świat. Za bramą ośrodka są zupełnie nowe bodźce i nowe doznania. Wokół jest cicho, śpiewają ptaki, parskają konie, jest specyficzny inny zapach. Koń jest także źródłem wielu nowych bodźców, mogą one być przyciągające lub odpychające – mówi Pani Adrianna Furmanek – właścicielka Stadniny „Złoty Konik w Jastrzębiu” k. Lipna.
Dziecko autystyczne, które jest pierwszy raz na zajęciach, albo od razu zafascynuje się tą formą terapii albo jest przerażone. Zawsze zaczynamy od małych kroczków, na które pozwala nam dziecko, nie chcąc zrazić tych najbardziej przerażonych zaczynamy od dotykania lub spacerowania z koniem, dopiero kiedy terapeuta dostrzeże odpowiedni moment, wtedy wsiadamy na konia, później dołączamy zabawy z akcesoriami, stawiamy nowe wyzwania, oczywiście w miarę możliwości dziecka – dodaje Pani Adrianna. 
 
Zobacz film z wizyty w Ośrodku Rehabilitacji i Rekreacji Konnej „Złoty Konik”
 
 

Hipoterapia – przeciwwskazania

Hipoterapia nie jest zalecana osobom uczulonym na sierść i pot konia. Inne przeciwwskazania to: otwarte rany, odklejanie siatkówki, niestabilność kręgów szyjnych w Zespole Downa, zwichnięcia stawów biodrowych, podwyższona temperatura, choroby infekcyjne, padaczka.

Zalety hipoterapii

Sama jazda konna jest bogatą stymulacją sensoryczną. To doskonałe ćwiczenia ruchowe, które poprawiają krążenie, oddychania, pracę jelit, a także poczucie własnej wartości – duma z siedzenia wysoko, dosiadanie tak dużego zwierzęcia, współgranie z nim daje poczucie ważności. Obcowanie z koniem i osobami przebywającymi w stajni daje szanse na zaspokojenie potrzeby relacji z innymi osobami i istotami. Czyszczenie konia, sprzątanie stajni, karmienie konia pozwala na odczucie bycia potrzebnym i użytecznym dla innych. Terapeutyczne zajęcia z koniem uczą miłości do zwierząt, zaspokajania własnych potrzeb oraz pozwalają na włączenie się w społeczność jeździecką – opowiada Pani Adrianna Furmanek, która prowadzi zajęcia hipoterapeutyczne.
 
Hipoterapia - praca w konkretnych sferach:
 
1. strefa fizyczna:
  •                  normalizacja napięcia mięśniowego
  •                  poprawienie symetrii postawy ciała
  •                  mobilizowanie pracy miednicy
  •                  wypracowanie reakcji równoważnych 
  •                  hamowanie patologicznie przetrwałych odruchów postawy 
  •                  wszechstronne stymulowanie zmysłów – integracja sensoryczna
  •                  poprawienie: orientacji w przestrzeni,orientacji w schemacie ciała, koordynacji wzrokowo-ruchowej
  •                   aktywizowanie pracy całego organizmu     
                                                                                                 
2. strefa emocjonalno-motywacyjna:
  •                umożliwienie kontaktu z naturą poprzez kontakt  ze zwierzęciem i jego otoczeniem 
  •                wyjazdy na terenowe spacery, których celem jest czerpanie radości ze zwiększenia możliwości lokomocyjnych 
  •             wywoływanie odpowiedzialności za żywe stworzenie np.  przez czyszczenie konia, karmienie, pasanie i inne
  •            praca nad poprawą samooceny
  •             polepszenie kondycji psychicznej (wyciszenie, poprawa nastroju, aktywność)
3. strefa poznawcza:
  •             praca nad koncentracją uwagi i zapamiętywaniem 
  •             zwiększenie zasobu słownictwa czynnego i biernego lub symboli dotyczącego koni i jego otoczenia
 
4. strefa społeczna:
  •            podejmowanie działań współpracy
  •            praca i egzekwowanie społecznie akceptowanych zachowań
  •           rozwijanie umiejętności w zakresie relacji z otoczeniem (praca w stajni,  prowadzenie konia, czyszczenie konia)
  •              nawiązywanie nowych znajomości 
  •              motywowanie do udziału w zajęciach

Przykładowy przebieg zajęć

    1. Przywitanie z terapeutą i koniem.
    2. Czyszczenie konia/rozpoznawanie rodzajów szczotek, ubieranie konia.
    3. Zajęcia na koniu z wykorzystaniem piosenek, ćwiczeń np. klepanie konia, łapanie za ogon/ucho, ruchy rąk i nóg,  zabaw np. zapamiętywanie, zagadki, wyliczanki, zabawy z wykorzystaniem przedmiotów np. wrzucanie piłki do koszyka, zakładanie kółek na ucho konia, klamerek na grzywę, zmiany pozycji – jazda przodem, tyłem, bokiem , czasem stanie na koniu, leżenie na koniu.
    4. Pożegnanie z koniem i terapeutą/karmienie konia marchewką lub jabłkiem.

Koń terapeuta

Koń to zwierzę silne i duże – aby być dobrym „terapeutą” powinien mieć odpowiednie cechy. Tu liczy się zrównoważony charakter, ufność, cierpliwość i łagodność, a także chętne i spokojne wykonywanie poleceń. Aby lepiej zrozumień to zwierzę i nauczyć je przyjaznego zachowania względem ludzi, musimy dobrze poznać naturę konia, jego emocje. Jak to zrobić? Jak dobrze współpracować z koniem? Przeczytasz o tym w artykule 
"Koń jaki jest, każdy widzi" - czy na pewno?"Koń jaki jest, każdy widzi" - czy na pewno?

Źródło: PTHip, PZHK

Fot. A. Furmanek, M. Kowalczyk

kontakt1.jpg Redakcja KalendarzRolnikow.pl
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
drukuj  
REKLAMA

Redakcja

Wydawca

WDR
ul. Modra 23
87-807 Włocławek
www.wydawnictwodr.pl

 

Tu nas znajdziesz

Napisz do nas


pozycje oznaczone * muszą być wypełnione