Choroby chrzanu - jak skutecznie chronić plantację?

Choroby chrzanu

Najważniejsze choroby grzybowe i ich objawy:
1) mączniak prawdziwy – na liściach biały mączysty nalot, liście żółkną
2) mączniak rzekomy – nieregularne duże plamy na dolnej stronie liści pokryte białoszarym nalotem grzyba
3) biała plamistość chrzanu – zasychające liście, jasnobrązowe plamy, pędy kwiatowe poskręcane
4) alternarioza chrzanu – małe ciemno zabarwione, okrągłe plamy, nalot na najstarszych liściach
5) septorioza chrzanu – nieregularne plamy na liściach 6) biała zgnilizna – korzenie pokryte białym nalotem grzyba, tkanka mięknie
7) werticilioza chrzanu – czernienie wiązek przewodzących, więdnięcie roślin
8) bielik krzyżowych (biała rdza) – biały guzowaty nalot pod spodem liści.

Ostatnia z nich, to choroba, która występuje prawie na każdej plantacji chrzanu, wywołana jest przez grzyb Albugo candida zimujący w pozostawionych na polu resztkach liści. Przy silnym porażeniu cała ich dolna strona może być pokryta białym nalotem zarodników. Wtedy zasychają i zamierają przedwcześnie. Choroba najlepiej rozwija się w okresie wegetacji przy temperaturze 15-20° C i dużej wilgotności powietrza. Grzyb zimuje na liściach i dlatego skutecznym zabiegiem profilaktycznym jest ich usuwanie z pola jesienią przy zbiorze korzeni.

Fungicydy powinno się stosować zgodnie z zaleceniami aktualnego Programu ochrony roślin, pamiętając o ich rotacji, aby patogeny nie uodparniały się. Zwykle zabiegi ponawia się po 5-7 dniach, co zwiększa ich skuteczność. Wykonuje się je w czasie bezdeszczowej i bezwietrznej pogody, by substancja nie została szybko wymyta lub przeniesiona na inne uprawy.

• KIER 450 SC – koncentrat w formie stężonej zawiesiny (SC), o działaniu układowym, do stosowania zapobiegawczego i interwencyjnego przed chorobami grzybowymi w chrzanie.

Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 1,0 l/ha

Zalecana dawka dla jednorazowego stosowania: 0,8-1,0 l/ha

Termin wykonania: zapobiegawczo lub natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów chorób, takich jak: mączniak prawdziwy, bielik krzyżowych, alternarioza kapustnych, szara pleśń. Maksymalna liczba zabiegów w sezonie wegetacyjnym: 1

Zalecana ilość wody: 200-300 l/ha

Zalecane opryskiwanie: średnio kropliste.

• Difcor 250 EC – środek o działaniu układowym; przeznaczony do stosowania zapobiegawczego i interwencyjnego (zaraz po zauważeniu pierwszych objawów infekcji na liściach chrzanu); dawka 0,5 l /ha.

Choroby bakteryjne i ich objawy:
1) guzowatość – na głównych lub bocznych korzeniach występują guzy (narośla)
2) bakteryjna zgnilizna chrzanu – miąższ korzenia mięknie i rozpada się.

Choroby wirusowe i ich objawy:
1) mozaika – na liściach chlorotyczne plamy, zahamowanie wzrostu

Wirus przenoszony jest przez mszycę kapuścianą. Liście chrzanu w miejscach nakłutych i przez nią wyssanych ulegają silnym zniekształceniom, powstają na nich również białawe do różowofioletowych przebarwienia. Zapobieganie polega na zwalczaniu mszyc.

Choroby nieinfekcyjne i ich objawy:
1) chimery – zmiany kształtu i wybarwienia liści
2) czernienie korzeni – wyłącznie na korzeniach tworzą się smugi o barwie ciemnobrązowej (zlewają się i tworzą linie).

Jest to groźna choroba, gdyż dyskwalifikuje chrzan jako towar handlowy. Przyczyny jej powstawania są różnorakie i nie w pełni poznane. Objawy mogą być stwierdzone po przekrojeniu korzenia. Zapobieganie polega na: stosowaniu prawidłowego płodozmianu, uprawie chrzanu na glebach bogatych w wapń, właściwym przechowywaniu sadzonek w odpowiedniej
temperaturze oraz stosowanie dobrze dobranego nawożenia. Nie wolno uprawiać chrzanu na glebach, na których stwierdzono silną toksyczność glinu – ilość dostępnego glinu przewyższa wtedy ilość dostępnego wapna (wg Macias W. 1996–1998). Toksyczność glinu ujawnia się na liściach chrzanu.

Najstarsze z nich żółkną i zamierają od dołu. Wzrost roślin jest zahamowany, są mniejsze i jasno zabarwione. Ponadto ograniczony jest rozwój systemu korzeniowego chrzanu.

Jak widać, możliwości chemicznej ochrony są bardzo ograniczone. Podstawą zachowania zdrowotności roślin jest więc przestrzeganie prawidłowych zasad agrotechniki.