KalendarzRolników.pl
Nie masz jeszcze konta?

Partnerzy portalu

Partner serwisu Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego
Partner serwisu Województwo Podlaskie
Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
Krajowa Rada Izb Rolniczych
KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA
29 listopada 2018

Kury w przydomowym chowie - jakie rasy są najlepsze?

Kury w przydomowym chowie są dobrym rozwiązaniem nie tylko na polskiej wsi, ale też na przedmieściach i działkach. Trzeba jednak wybrać odpowiednie rasy kur w chowie przydomowym. Powinny się one charakteryzować m.in. dobrą zdrowotnością i odpornością na niekorzystne warunki środowiska. Muszą też dobrze wykorzystywać podstawowe pasze gospodarskie i żerować na wybiegu. Jakie rasy kur w chowie przydomowym są godne polecenia i wypróbowania?

Chów przydomowy to chów ekstensywny i przeciwieństwo do fermowej hodowli intensywnej. Kury w przydomowym chowie powinny więc charakteryzować się kilkoma ważnymi cechami podstawowymi:

  • niskie wymagania pokarmowe i środowiskowe;
  • dobra zdrowotność i odporność na choroby oraz złe warunki środowiska;
  • dobre wykorzystanie pasz gospodarskich i wybiegów, połączone z umiejętnością samodzielnego wyszukiwania pokarmu roślinnego i zwierzęcego na wybiegu zewnętrznym (w sezonie powinny też same aktywnie zdobywać pokarm, a mieszanka zbożowa i/lub inna pasza pełnoporcjowa mają stanowić jedynie uzupełnienie ich dawki dziennej);
  • niskie wymagania względem pomieszczeń przydomowych kurników, a także warunków środowiska w budynku z wybiegiem zewnętrznym (zależnie od wyboru sposobu utrzymania);
  • dobra ilość i jakość mięsa;
  • wysoka nieśność i/lub mięsność, przy jednocześnie niskich wymaganiach pokarmowych (nioski powinny znosić ok. 160-180 jaj rocznie, przy czym ich wydajność nieśna w chowie przydomowym zależy od długości ekspozycji na światło dzienne i sztuczne, temperatur na zewnątrz i w kurniku, oraz obsady na 1 m2 i dostępu do gniazd);
  • na wybiegach bez ogrodzenia nie oddalają się dalej, jak na kilkadziesiąt metrów od gospodarstwa;
  • kwoki mają dobry instynkt macierzyński, chętnie wysiadują jaja i wodzą za sobą pisklęta.


Rasy kur w chowie przydomowym.

Najbardziej polecane rasy kur w chowie przydomowym obejmują przede wszystkim rasy, takie jak Rhode Island Red i White oraz Sussex i Plymouth Rock. Zalicza się tu również nasze polskie rasy rodzime: Zielononóżkę kuropatwianą i Żółtonóżkę kuropatwianą, przy czym Krajowym Programem Ochrony Zasobów Genetycznych objętych jest obecnie w sumie aż 19 ras kur nieśnych. Wszystkie te rasy należą do najlepszego w chowie przydomowym typu kur ogólnoużytkowych.

Można je więc wykorzystywać zarówno do produkcji jaj, jak i mięsa dla potrzeb prywatnych. Rasy te mają również mniejsze wymagania pokarmowe i znoszą gorsze warunki środowiskowo-bytowe. Na kury w przydomowym chowie dobre i popularnie wykorzystywane są też i różne kury ozdobne. Co prawda niosą one już zdecydowanie mniej jaj, za to bardzo efektownie wyglądają i dodają tym uroku przydomowej zagrodzie.


Kury w przydomowym chowie -Rhode Island Red (RIR) i White (RIW).

Rhode Island Red (RIR) zwane też w Polsce Karmazyny, to jedna z najpopularniejszych ras w chowie przydomowym. Kury te ważą ok. 2 kg, a koguty powyżej 2,5 kg. Charakteryzuje je żółta skóra i upierzenie w kolorze rudym, czerwonym, do brązowego. Koguty mają czarny i metalicznie zielonkawo błyskający ogon. Rhode Island Red wspaniale znoszą warunki utrzymania ekstensywnego i dobrze wykorzystują wybiegi (wydajnie skubią zielonki, wybierają jaja mrówek, łapią owady, dżdżownice, a nawet myszy). Bardzo dobrze wykorzystują też dokarmianie ziarnami i paszami dla drobiu oraz resztki kuchenne (warzywa surowe i gotowane, ziemniaki, kiszonki, resztki pieczywa).

Karmazyny są do tego bardzo ruchliwe i łagodne, a przy tym niepłochliwe. Dorosłe kury znoszą duże jaja ok. 60 g z brązową skorupką. Rhode Island White (RIW) mają takie same cechy hodowlane (adaptacyjne i produkcyjne), a różni je praktycznie tylko biała barwa upierzenia i skorupek jaj.

Kury w przydomowym chowie – Sussex.

Kury rasy Sussex są cięższe niż RIR i RIW – ważą ok. 2,2 kg, a koguty do ok. 3,2 kg. Wyróżnia je biała skóra oraz białe upierzenie z czarną szyją i ogonem, a także nieśność na poziomie ok. 180 jaj rocznie oraz duże jaja (ok. 62 g) o kremowej lub brązowej skorupce.


Kury w przydomowym chowie – Zielononóżki kuropatwiane i Żółtonóżki kuropatwiane.

Zielononóżki i Żółtonóżki są popularne w gospodarstwach ekologicznych. Zielononóżki słyną przy tym z zielonego koloru skoków (stąd nazwa rasy) i efektownego upierzenia. Kury ważą ok. 1,8 kg i są szaro-brązowe (kuropatwiane), a koguty ważą 2,2 kg i są rudo-brązowe z długim czarnym i połyskującym zielono ogonem. Żółtonóżki kuropatwiane są natomiast rasą krzyżówkową Zielononóżki kuropatwianej z kogutami rasy New Hempshire i różnią się w wyglądzie jedynie żółtymi skokami. Jako polskie rasy rodzime, zielononóżki i żółto nóżki są doskonale przystosowane do naszego klimatu i w małych stadkach dobrze żerują na wybiegach. Są bardzo odporne, niewybredne, o małych wymaganiach pokarmowych i dosyć wysokiej nieśności. Zielononóżki znoszą rocznie ok. 160 jaj o masie do 58 g i kremowo-szarej skorupce. Żółtonóżki mają podobne cechy produkcyjne.

 

 

kontakt1.jpg Redakcja WDR
 
 
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
drukuj  
REKLAMA
Redakcja

Wydawca

WDR
ul. Modra 23
87-807 Włocławek
www.wydawnictwodr.pl

 
Tu nas znajdziesz
Napisz do nas

pozycje oznaczone * muszą być wypełnione