KalendarzRolników.pl
Nie masz jeszcze konta?

Partnerzy portalu

Partner serwisu Województwo Podlaskie
Partner serwisu Anwil Grupa Orlen
Partner serwisu Polski Cukier
Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie
Krajowa Rada Izb Rolniczych
KRAJOWY OŚRODEK WSPARCIA ROLNICTWA
11 listopada 2020

Przyzagrodowy chów „polskiej młodej gęsi owsianej”

Przyzagrodowy chów gęsi, to prosty sposób na dodatkowy przychód dla małych i średnich gospodarstw, gdyż gęś nie jest bardzo wymagającym zwierzęciem

Mięso gęsie ma wyjątkowe walory smakowe i zdrowotne, jest bogatym źródłem witamin A, B1,B2,D, E, PP oraz substancji mineralnych takich jak żelazo, fosfor i magnez. Tłuszcz gęsi charakteryzuje się wysoką zawartością jedno- i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Do niedawna 100% polskiej produkcji, czyli około 20 tys. ton gęsiny rocznie, trafiało na eksport, głównie do Niemiec. Dziś 10% trafia na rodzimy rynek. Wraz z modą na zdrową żywność, rośnie zapotrzebowanie na gęsinę w naszym kraju – zarówno w handlu jak i w gastronomii.

Przyzagrodowy chów gęsi potrzebuje tylko dostęp do pastwiska, wody i ochronę przed słońcem. Nie wymaga kosztownych inwestycji w sprzęt czy budynki inwentarskie, a największymi wydatkami jakie trzeba ponieść to: zakup piskląt, zakup paszy, właściwej w początkowym okresie tuczu oraz zakup owsa, którym karmi się je do woli w ostatnim okresie tuczu.

Określenie „owsiana” nie jest nazwą rasy, a odnosi się jedynie do techniki tuczu. Do produkcji „młodej polskiej gęsi owsianej” wykorzystuje się w ponad 90% przypadków gęś Białą Kołudzką (mieszaniec W31).

ODCHOWALNIA

Pisklęta kupujemy tylko z pewnego źródła, co gwarantuje nam, że będą one wolne od salmonellozy i innych chorób zakaźnych.
Przed wstawieniem piskląt od odchowalni, należy wymyć dokładnie całe pomieszczenie. W razie potrzeby, możemy je również wybielić. Następnie całe pomieszczenie dezynfekujemy. Ważne jest również zapewnienie gąsiętom suchej ściółki, którą często
uzupełniamy. Do 4 tygodni życia, pisklęta są wrażliwe na wilgoć.

Wynika to z faktu, że do tego czasu nie produkują wydzieliny gruczołu kuprowego, która starszym gąsiętom służy do zabezpieczania piór przed przemakaniem. Dlatego młodym pisklętom należy zapewnić w pomieszczeniach odpowiednią temperaturę i wilgotność.

Temperatura nie powinna być niższa niż 24-26°C. Najlepiej, jeżeli pisklęta pierwsze dni po wylęgu spędzą pod „sztuczną kwoką”, w temperaturze 33°C. Od 4. dnia, trzeba zacząć obniżać temperaturę pod sztuczną kwoką oraz w wychowalni tak, aby w 4. tygodniu wynosiła 18°C. Po tym czasie, tak zahartowane gęsi można wypuszczać na pastwisko.

Wilgotność powietrza powinna wahać się w granicach 65-75%. Dlatego należy zapewnić w budynku odchowalni odpowiedni system wentylacyjny. Karmidła i poidła, podobnie jak całe pomieszczenie odchowalni, powinny przed wstawieniem piskląt zostać umyte i zdezynfekowane. Bardzo ważne jest zapewnienie wszystkim gęsiom stałego dostępu do paszy i wody. Dlatego
karmidła i poidła powinny mieć odpowiednią wielkość dostosowaną do wieku, a co za tym idzie do rozmiarów gęsi oraz powinny być odpowiednio rozmieszczone.

ŻYWIENIE

Gęś to ptak, który posiada najlepszą zdolność trawienia włókna surowego spośród wszystkich udomowionych gatunków drobiu.
Spowodowane to jest budową ich układu pokarmowego, który odznacza się silnym żołądkiem i długimi jelitami. Dlatego w żywieniu gęsi można stosować różnego rodzaju pasze gospodarskie, które znacząco obniżają koszty tuczu. Dorosły ptak może zjadać dziennie do 1,5 kg świeżej zielonki.

Żywienie gęsi można podzielić na 3 okresy:
 

I Okres – do 4. tygodnia życia – gdzie podstawę żywienia stanowią pasze pełnoporcjowe, skarmiane do woli. W osobnych karmnikach podaje się pisklętom mieszankę mineralną oraz żwirek. Od 2. Tygodnia życia, zaczyna się gąsięta przyzwyczajać do pobierania zielonki. W sprzyjających warunkach pogodowych, już od 10 dnia gęsi mogą korzystać z pastwiska, początkowo krótko, a potem stopniowo ten czas można wydłużać. Powyżej 8. tygodnia życia, gdy ptaki mają już wykształcony gruczoł kuprowy, mogą pozostawać na wybiegach przez całą dobę.

II Okres – od 4. do 13. tygodnia życia – od 4 tygodnia życia, podaje się gęsiom zielonkę do woli, ograniczając ilość podawanej
paszy treściwej, a równocześnie zwiększa się procentowy udział owsa w dawce.

III Okres – to ostatnie 3 tygodnie tuczu – jest to czas intensywnego tuczu, kiedy gęsi trzyma się w zamkniętym pomieszczeniu
i żywi się je wyłącznie owsem do woli. Gęsi w tym okresie powinny zjadać dziennie co najmniej 500 g owsa. Na kilka dni przed rozpoczęciem tuczu owsem, dobrze jest podawać gęsiom marchew, gdyż powoduje ona lepsze pobieranie tego zboża. Dobrze utuczone gęsi osiągają w wieku 16-17 tygodniu. Wagę powyżej 6 kg.

 

 

Andrzej Kijas

Śląski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
drukuj  
REKLAMA

Redakcja

Wydawca

WDR
ul. Modra 23
87-807 Włocławek
www.wydawnictwodr.pl

 

Tu nas znajdziesz

Napisz do nas


pozycje oznaczone * muszą być wypełnione